Με τρεις παρεμβάσεις, στα Βορειοανατολικά, στα Νότια της Αττικής και στον Πειραιά θα απελευθερωθεί η Αττική οριστικά από το κυκλοφοριακό, σύμφωνα με τον Πρόεδρο του ΣΤΕΑΤ
Τους λόγους για τους οποίους το κυκλοφοριακό πρόβλημα στην Αττική δεν μπορεί να λυθεί με ημίμετρα, εξηγεί στο άρθρο που ακολουθεί ο κ. Γιώργος Συριανός, Πρόεδρος ΣΤΕΑΤ και Διευθύνων Σύμβουλος της ΑΚΤΩΡ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕΙΣ.
Επιπλέον, αναφερόμενος ειδικότερα στις Πρότυπες Προτάσεις, ένα νέο είδος Συμβάσεων Παραχώρησης ή ΣΔΙΤ, το θεσμικό πλαίσιο για τις οποίες βρίσκεται σε φάση επικαιροποίησης, εξηγεί πώς μπορούν να προχωρήσουν δίνοντας απόλυτα ρεαλιστική λύση στο πρόβλημα χρηματοδότησης.
Το περιεχόμενο του άρθρου, προέρχεται από τις τοποθετήσεις σχετικά με τα προαναφερθέντα θέματα που έκανε ο κ. Συριανός κατά την πρόσφατη ημερίδα «Χρηματοδότηση Έργων και Υποδομών» που διοργάνωσαν το ΣΔΙΤ Forum και η Α Energy.
Αναλυτικότερα:
Η ανάγκη: Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΣΤΕΑΤ, είναι προφανές ότι η Αττική, στην οποία ζουν 5,5 εκ. κάτοικοι, ασφυκτιά κυκλοφοριακά. Μόνον στον Κηφισό, σχηματίζονται σήμερα ουρές δεκάδων χιλιομέτρων. Στην προοπτική του 2030, με μια αναμενόμενη αύξηση του βιωτικού επιπέδου της τάξης του 30-40%, η επιβίωση στην πόλη θα έχει καταστεί απαγορευτική.
Επομένως, το κρίσιμο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί, είναι, ποια θα είναι η επόμενη μέρα.
Η απάντηση προϋποθέτει εθνικό στρατηγικό σχεδιασμό ο οποίος θα περιλαμβάνει όλα τα συνδεόμενα θέματα, περιβαλλοντικά, κλιματικής αλλαγής, διαχείρισης κυκλοφορίας, βιωτικού επιπέδου.
Χωρίς καθόλου χρηματοδότηση από κοινοτικούς πόρους για τα αναγκαία οδικά έργα στην Αττική, η θεσμοθέτηση των Πρότυπων Προτάσεων, που έγινε πριν λίγα χρόνια, χωρίς να εφαρμοστεί ο νόμος και σήμερα βρίσκεται σε επικαιροποίηση, προφέρει μια ολοκληρωμένη λύση.
Να ολοκληρωθεί ο νόμος για τις Πρότυπες Προτάσεις σύμφωνα με τις νέες απαιτήσεις
Όπως χαρακτηριστικά τόνισε ο κ. Συριανός, μιλώντας στην χρηματοδοτική ημερίδα για το συγκεκριμένο θέμα, το πρόβλημα δεν εντοπίζεται στις όποιες τροποποιήσεις είναι αναγκαίες, αλλά στο γεγονός ότι αυτές πρέπει επιτέλους να τεθούν στο τραπέζι και να ολοκληρωθεί ο νόμος σύμφωνα με τις απαιτήσεις οι οποίες διαμορφώνονται.
Οι τρεις αναγκαίες παρεμβάσεις
Στην περίπτωση της Αττικής, προκειμένου να υπάρξει ριζική αντιμετώπιση του προβλήματος και να μην υπάρξουν ημίμετρα, τρεις είναι οι αναγκαίες παρεμβάσεις: Μια στα Βορειοανατολικά της Αττικής, μια στα Νότια και μία στον Πειραιά. Η πρώτη παρέμβαση, προς τα ΒΑ της Αττικής αφορά τις επεκτάσεις (ΣΣ της Αττικής Οδού) προς Ραφήνα – Λαύριο και συγκεκριμένα μέχρι τα Καλύβια.
Σε αυτήν την παρέμβαση, περιέχεται και η επέκταση της περιφερειακή Υμηττού προς λεωφόρο Βουλιαγμένης. Πρόκειται για το έργο της υπόγειας Σήραγγας της Ηλιούπολης, το οποίο, εφόσον κατασκευαστεί με τις κατάλληλες διευθετήσεις στην Βουλιαγμένης, αναμένεται να δώσει σημαντική “ανάσα” στην πρόσβαση προς τα νότια προάστια.
Η τρίτη παρέμβαση, σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο της ΑΚΤΩΡ Παραχωρήσεις, είναι υποθαλάσσια και προτείνεται να ξεκινήσει από τον Πειραιά να καθοδηγήσει την κυκλοφορία μέχρι το Σχιστό, έτσι ώστε στη συνέχεια να καταλήξει στα Οινόφυτα μέσω Αττικής Οδού.
Ποιες είναι οι χρηματοδοτικές λύσεις
Δεδομένου του υψηλού κόστους αυτών των παρεμβάσεων μπορούν να αξιοποιηθούν οι παρακάτω λύσεις:
Πρώτον, να συνεισφέρει το Δημόσιο στο πλαίσιο μιας διαδικασίας τύπου ΣΔΙΤ ή Παραχώρησης, όπου μπορεί να υπάρξει μεγαλύτερη συνεισφορά από πλευράς ιδιώτη επενδυτή.
Δεύτερον, να μειωθεί ακόμα περισσότερο η συμμετοχή του Δημοσίου, μέσα από την μεταφορά των πληρωμών αργότερα με σκιώδη διόδια. Το πόσο αργότερα, συναρτάται με το γεγονός ότι στην πραγματικότητα υπάρχει η δυνατότητα αποπληρωμής των τόκων του χρέους μετά το 2037, καθώς τότε παρουσιάζεται σοβαρή μείωση της αποπληρωμής των τόκων του χρέους
Σύμφωνα με τον κ. Συριανό, η δυνατότητα αυτή τεκμηριώνεται από αρμόδια τραπεζικά στελέχη, για να προσθέσει χαρακτηριστικά ότι: «Προφανώς μπαίνει το πρόβλημα το οποίο αφορά τις πληρωμές διαθεσιμότητας. Όμως, πέρα από τα σκιώδη διόδια, μπορεί να αξιοποιηθούν επενδυτικά κεφάλαια, φόροι από καύσιμα, πράσινα ομόλογα, χρηματοδοτικά δηλαδή μέσα που δεν επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό.
Παράλληλα, μπορεί να αξιοποιηθεί για τα συγκεκριμένα έργα και ένα Επενδυτικό Ταμείο Υποδομών στα πρότυπα του Καναδά, το οποίο θα παρέχει επιπλέον δυνατότητα χρηματοδότησης πέρα από τον προϋπολογισμό.
Σημειώνεται, ότι το σχετικό Επενδυτικό Ταμείο, αποτελεί πρόταση του ΣΤΕΑΤ και αναφέρθηκε από τον Πρόεδρο του ΣΤΕΑΤ σε άλλο πάνελ της χρηματοδοτικής ημερίδας.
Έξω από το κουτί και χωρίς επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού
Σύμφωνα με την εκτίμησή του, οι πόροι για ένα τέτοιου τύπου Επενδυτικό Ταμείο, που σε δεύτερο χρόνο θα κινητοποιήσει και κεφάλαια ιδιωτών, θα μπορούσαν να προέλθουν από τέλη διοδίων ή λιμενικά τέλη, μερίδιο από φόρους καυσίμων και κυκλοφορίας, κοινοτικά κονδύλια (νέο Ταμείο Ανάκαμψης και ΕΣΠΑ), Πράσινα Ομόλογα, Ομόλογα Έργων (Project Bonds), τέλη ρύπων, αλλά και τον ίδιο τον κρατικό προϋπολογισμό.
Τέλος, για τα νέα έργα στην Αττική, μπορούν εν μέρει να αξιοποιηθούν πόροι και από ενδεχόμενο νέο χρηματοδοτικό χώρο που θα μπορούσε να δημιουργηθεί μέσω τιτλοποίησης χρεών. Πρόκειται για μια πρόταση που διατύπωσε ο Πρόεδρος του ΣΤΕΑΤ για πρώτη φορά στην ημερίδα “Χρηματοδότηση Έργων και Υποδομών” και η οποία δημιούργησε αίσθηση και εξετάζεται από τους χρηματοοικονομικούς κύκλους ως προς τα συν και τα πλην.
